23...

7 April ben ik jarig geweest!!! Een jaar erbij, wie had dat gedacht?

Voelde deze keer toch wel een beetje bijzonderder dan andere jaren......

Whoeoeoeoeeooeo ik ben gewoon 23 jaar geworden! Nu op naar de 30!

Controle

Gisteren vertrokken naar Groningen, nachtje romantisch in het hotel, en vanmorgen weer op controle!! En het was GOED!!! Whoeoeoe heb gewoon 2.20 geblazen 71%!!! Vorige keer 1.73, 52% dus Lielie haar longen doen het goed! Hell yeahh!

Verder zag ook alles er goed uit. Ze zijn tevreden. Over de afstoting moesten we ons niet teveel zorgen maken. Over 3 weken weer terug...

Fuckery

Acute afstoting is iets wat heel veel voorkomt na een transplantatie... toch hoop je dat je het niet krijgt. Afstoting, alleen het woord al bezorgd je kippenvel. Toch belde de dokter maandag op met de mededeling dat de hapjes weefsel, die ze genomen hebben afgelopen donderdag bij de bronchoscopie, tekenen van afstoting vertoonde. Het is nog minimaal, en gaan er daarom nog niets aan doen..... ieuwwww. Even wat extra controles, en ipv over 4 weken terug, volgende week terug FUCKERY..... Nou ja hopelijk komt het goed zonder grotere stappen en stoten ze eventjes gewoon niet af. Zo wel is er ook iets aan te doen, dus ginne stress... of misschien een beetje. Verder voel ik me kei goed, me rug gaat ook langzaam aan wat beter. Energie in overvloed en lucht genoeg.

whoeoeoeoeeoeoeooeeoeooeo.

Star Wars....

R2D2, Anakin,Darth Vader, Queen Amidala...... Wie kent ze niet???

Tineke en ik, zo goed als we zijn voor onze mannen, bereid om ons op te offeren, onze principes aan de kant te zetten... hebben zaterdag met pijn en moeite drie... ik herhaal 3 films van star wars gekeken. Twan ruim in de 20, en Rhino ruim in de 30 zaten erbij als klein jong. De films meepratend, compleet met bewegingen die alleen een Jedi kunnen maken. Joda van een meter bij een meter, een "echt" star wars geweer en een helm van een van de stormtroepers opgesteld in de kamer en de marathon kon beginnen. Een ding was zeker, R2D2 ( Tineke) en Jedi master Lielie hebben zich kapot gelachen , en niet alleen om de jongens.... WAT EEN KUT FILMS......

2 maanden en 1 dag.

Gisteren was het AL 2 maanden geleden dat ik nieuwe longen kreeg, er is veel gebeurd in die 2 maanden, waar ik er maar 1 van weet hahaha. Nu ben ik alweer lekker een weekje thuis. Bevalt super, heerlijk weer met mijn lieve Dinges op ons eigen bankje, hondje, vrienden, familie, buiten..... heel het huis vol voorjaar.Incl de bijna legen vissenkom, sommige vissen konden de spanning niet aan en zijn gestorven. HEERLIJK om weer thuis te zijn.

Even over Lielie

Ik zit even alleen, Lieve Rhino is even naar de stad.

Ik moet toegeven dat ik het een beetje erg eng vind om " alleen" te zijn. Door de afgelopen maanden herken ik mezelf niet meer, de oude Annelie is plotseling nergens meer te bekenen.

Angsten, huilbuien, en onzekerheid overspoelen meestal de dag, tussen natuurlijk de fijne momenten door. Het zinnetje " ooo pfff 2 nieuwe longen doe ik ff, net als al die andere moeilijke momenten in mijn leven" gaat even niet meer op. 2 nieuwe longen het is een wonder, iets om heeel erg dankbaar voor te zijn, maar men wat valt het op mijn nuchtere koppie zwaar. Begrijp me niet verkeerd, ik ben niet depri , helemaal niet, want ik lach als dat ik in geen jaren heb gedaan, ik geniet van elke dag, elke minuut, elke seconde van de lucht die ik heb. Het is een wonder, en s'morgens als ik wakker word en naar buiten kijk, tegen de schitterende witte muren van het umcg, denk ik, Lie je leeft lekker nog wel....HELL YEAHH.Dankzij mijn geweldige donor, dankzij deze schitterende goed werkende longen. Whoeoeeoeoeoeooeoeeoeoeoeoeo!!!!

Even tussendoor

Iets te vroeg gejuigd met z'n alle denk ik......

Naar huis zit er denk ik nog niet in, niet vanwege mijn longen, nogmaals dat gaat super.

Maandag, dinsdag, en donderdag staan er nog onderzoeken gepland, die ze zo snel mogelijk willen doen...... ik zou voor een weekendje naar huis kunnen, maar we hebben besloten dat dat ook met mijn rug te vermoeiend en teveel stress zou zijn. Ik blijf dus nog even hier, de onderzoeken afronden, hopelijk nog wat sterker worden in mijn rug en niet elk onsgezeik erdoorheen zakken. Dan volgende week donderdag of vrijdag na de bronchoscopie naar huis, en dan voorlopig voorgoed hopelijk.